Een herbouwde industriële dieselmotor in Finland ontwikkelde na herhaalde thermische cycli geleidelijke koelmiddelverontreiniging in de motorolie.
De meest voorkomende kruisvloeistoflekken werden eerst onderzocht.
De toestand van de pakking van de cilinderkop leverde niet voldoende bewijs om de besmetting te verklaren.
De oliekoeler werd ook gecontroleerd op koelmiddel-olielekkage.
Het probleem bleef.
Omdat de motor vervangbare natte cilindervoeringen gebruikte, ging het onderzoek naar dehet afdichtingsgebied van de onderkant van de voering.
In een motor met natte voering komt koelmiddel rechtstreeks in contact met een deel van de buitenwand.
Aan de onderkant isoleren elastomere afdichtingen dit koelmiddel van de krukas.
De vereenvoudigde grens is:
Koelmiddel rond de voering → onderste O-ringen/dichtingen → blokdichtingsland → krukkas onder
Als deze interface lekt:
Koelmiddel omzeilt de verbrandingskamer → Beweegt zich recht naar beneden → Voert motorolie binnen
Er is geen storing van het bekledingstuk van de cilinderkop vereist.
De diagnostische sequentie is opzettelijk verdeeld door vloeistof.
De hoofd- en verbrandingsroutes werden herzien.
Een kruislek in de warmtewisselaar is uitgesloten.
Omdat koelmiddel nog steeds in de put kwam, werd de resterende wet-liner-dichtingsinterface belangrijker.
Deze aanpak verhinderde dat de verontreiniging van het koelmiddel automatisch aan de cilinderkop werd toegewezen.
Wet-liner afdichtingen kunnen worden beïnvloed door:
Een nieuw gebouwd motor is dus niet immuun voor dit soort lekken.
De herbouwgeschiedenis maakte de installatie van de onderkant van de liner relevanter.
Het lek werd duidelijker na herhaaldelijk warm en koud gebruik.
Naarmate de motor opwarmt en afkoelt:
Er moet niet worden aangenomen dat er een universele lekpercentage is, omdat de wet-liner-ontwerpen verschillen.
Cavitatie kan de bekledingswand zelf beschadigen.
In dit geval was de diagnostische focus op destatische onderste afsluitingsinterface, geen erosie door de voering vat.
Beide kunnen koelmiddelverlies veroorzaken, maar de fysieke mechanismen zijn verschillend.
Het afdichtingsgebied van de natte bekleding is geïnspecteerd op:
De correctiewerkzaamheden volgden de specificaties voor de installatie van de motoren.
Na de reparatie werd de toestand van de olie en het koelmiddel gecontroleerd door middel van herhaalde thermische cycli.
Deze Finse heropbouw case toont het belang van cartografiehoe het koelmiddel de krukas kan bereiken.
Bij dieselmotoren met natte inleg kunnen normale controles van de koppakking en de oliekoeler de O-ring van de onderkant van de inleg niet wegnemen of het lek van de afdichting blokkeren.
Ja, een onderdicht met natte voering kan een rechtstreeks pad bieden van de koelmiddeljas naar de krukas.
Nee, de onderkant van de afdichting is specifiek voor de wet-liner.